آدم قبل از اینکه بیاد خارجه فکر میکنه خدای زبانه میاد اینجا لوله میشه. متاسفانه توی ایران بیشتر از یه حدی (معمولا Upper Intermediate) نمیشه زبان یاد گرفت. هرچی هم کتاب بخونی و همکار خارجی داشته باشی و رادیوهای بیگانه بی ترتبیت گوش کنی بازهم وقتی میای اوزستون فکر میکنی یه آدمی هستی که شنا بلد  نیست ولی پرتش کردن وسط اقیانوس.

قبل از اومدن همونطور که گفتم میشه تا یه حدی آماده شد ولی متاسفانه همین رو هم پشت گوش میندازیم و انجام نمیدیم. بنا به تجربه من، Speaking خیلی دیر تر و مشکل تر از Listening راه می افته بنابراین:

1-      اگر وقت زیادی تا اومدن دارید، مثلا 1 سال، خیلی روی Speaking کار کنید تا حدی که برای 2 دقیقه مداوم حرف زدن گیر نداشته باشید. حرف زدن رو میشه با کلاس مکالمه آزاد یا کلاس زبان معمولی تقویت کرد. تو سایتهایی مثل SharedTalk.com هم میشه رفت و با خارجی های دیگه صحبت کرد.

2-      اگه وقت زیادی ندارید روی Listening کار کنید که وقتی می آین حداقل بفهمید طرف مقابل چی میگه بعد بتونید یه جوابی سر هم کنید. اگه خدای Speaking هم باشید ولی متوجه نشید شخص مقابل چی میگه باید همین جور تماشاش کنید. مخصوصا پشت تلفن فهمیدن مطلب خیلی مشکل میشه، اگه بتونید روی این موضوع کار کنید هم که عالیه.

قبل از اومدن 2 حالت داره. یا تصمیم میگریم بریم پاراماتا بعد بگیم استرالیا چقدر بده یا یه استراتژی تعریف میکنیم و طبق اون پیش میریم. توصیه من به اونهایی که میخوان حالت دوم رو انتخاب کنن اینه که اول و بیشتر روی  Everyday English کار کنید. فکر نکنید هه هه اینکه مال بچه هاست ما اینو 20 سال پیش ماستشو کیسه کردیم دادا ! اینجا بیاین همون سلام علیکش هم مسئله میشه براتون. اول برید نحوه سلام علیکم بای بای چطوری خوبم تو خوبی زری خوبه رقیه خوبه گرگعلی چطوره این چنده این کجاس اون کیه و... رو یاد بگیرید! اسم هرچی سبزی و میوه و جانور و وسیله و ... هست رو یاد بگیرید. بعد برید سراغ انگلیسی در سطح شکسپیر. 

ما ایرانی ها خدایی عند اعتماد به نفسیم. روز دوم که میرسیم اینجا میریم با لهجه تهرونی به کسی که هفت جدّش اینجا به دنیا اومده یه چیزی میگیم وقتی طرف نمیفهمه میگیم بروبابا بلد نیستی! خدا نکنه یه هندی یا چینی به پستمون بخوره دیگه تفسیر و تحلیل لهجه هندی و چینی ها رو ول نمیکنیم. غافل از اینکه ببم جان از دید یه غیر ایرانی لهجه ماهم تو همین مایه هاست حالا یه کم  اینور اونور.  خبر خوب اینه که زبان ما به انگلیسی نزدیکه و با تمرین میتونیم خیلی پیشرفت کنیم.  وقتی ما یه چیزی میگیم که به نظرمون خیلی ساده است، مثلا: روز خوبی داشتی؟ بعد طرف مقابل میگه هااااااااااااااااااااا؟ این نشون میده که نحوه بیان جمله ما ایراد داره این هوا. در این حالت یا میریم پاراماتا با دوستان عرب و پاکستانی فارسی و اردو حرف میزنیم بعد میگیم استرالیا چه بده یا به فکر می افتیم که یه کاری بکنیم.

بازم طبق کشفات خودم فارسی نسبت به انگلیسی خیلی Flat هستش. مثلا اگه یه جمله فارسی رو خطی نشون بدیم میشه یه خط تقریبا صاف ( ---) ولی یک جمله انگلیسی بالا و پایین زیاد داره که در اثر همون Stresss و Intonation به وجود میاد و شکل خطی اش کج و کوله میشه 

جالب اینجاست که تغییر دادن محل Stress معنی کلمه رو عوض میکنه. حتی گاهی تغییر جای استرس کلمه رو از اسم میکنه فعل یا بر عکس. مثلا در مورد Export استرس اگه رو حرف E باشه اسمه و اگه روی p باشه فعل! همینطور Present و ...

چون در کشور گل و بلبلمون غیر از برادران افغان و تعدادی پاکستانی که سر چهار راه ها اسفند دود میکنن خارجی نداریم، هیچوقت به اهمیت این موضوع پی نمیبریم و در موردش کاری نمیکنیم. اما اگه شروع کنیم به یاد گرفتن  و تمرین کردن خیلی زود متوجه میشیم که دیگران هم در فهمیدن اینکه ما چی میگیم کمتر مشکل دارن.

نکته مهم دیگه اینه که تند حرف زدن نشونه Fluent حرف زدن نیست. در حالت عادی هم فارسی سرعتش از انگلیسی بیشتره. اگه برای اینکه نشون بدیم خیلی خفن خارجی حرف میزنیم تند صحبت کنیم طرف مقابل هیچی نمیفهمه. مثلا زبان هندی از فارسی خیلی سریعتره واسه همین ما هم وقتی یه هندی انگلیسی صحیت میکنه متوجه نمیشیم. بنابراین اینکه شمرده شمرده ولی درست صحبت کنیم و کلمات رو دونه دونه ادا کنیم، خیلی راحت تر میتونیم ارتباط بر قرار کنیم.

یه مسئله مهم دیگه اینه که فشاری که ما روی حروف میاریم نسبت به انگلیسی خیلی کمه. در صورتیکه اگه دقتی کنیم انگلیسی ها خیلی محکم صحبت میکنن. مثلا در مورد حرف th در انگلیسی یا میریم پاراماتا و دیگه اصلا انگلیسی صحبت نمیکنیم یا بازم دو حالت داره: کلا حرف رو بصورت "ت" تلفظ میکنیم، یا "س" . در هر دو حالت اگه خودمون به صدای خودمون گوش کنیم میبینیم که اصلا خوب نیست. مثلا سنک یو خیلی یه جوریه!  اگه هم بخواهیم با فشار معمولی که در فارسی به حروف میاریم درست بگیم th (شبیه حرف ث عربی) ، صدا شنیده نمیشه. بنابراین باید حرف ث رو با فشار زیاد ادا کنیم و از اینکه زبون مبارک دیده بشه هم نترسیم چون درستش همینه.

 
عبارتهای اوزی

اینکه ضرب المثل و تیکه های اوزی رو یاد بگیرین اصلا لازم نیست و 100% بی خیال بشین. اون وقت رو صرف یاد گرفتن کلمات روزمره کنین خیلی بهتره. تعداد Aussie Expression هایی که اینجا لازم دارید خیلی کمه که اونم یه ماهه یاد میگیرید. اصطلاحات اوزی خیلی پیشرفته رو بعدا میتونید یاد بگیرید اونم برای فهمیدن نه برای گفتن.
مهمتر از اصطلاحات اوزی یاد گرفتن تفاوت های انگلیسی نسخه اوزی با انگلیسیه. تفاوت ها از معنی کلمات و عبارتها شروع میشه تا لهجه. به خصوص در مورد لهجه اصلا سعی نکنید آمریکایی یا انگلیسی یا حتی اوزی صحبت کنید. هرکی گفته اوزی ها از لهجه آمریکایی خوششون میاد جای دیگه بوده نه استرالیا! اگه کسی اینجا به دنیا بیاد یا از خیلی کوچیکی اینجا باشه میتونه با لهجه اینها صحبت کنه وگرنه به خاطر رشد   فک و زبان و حنجره و اعصاب و ... عمرا نمیتونه مثل یه اوزی یا آمریکایی صحبت کنه. مهم درست صحبت کردنه لهجه اصلا مهم نیست.

البته کار کردن روی لهجه برای شنیدن و فهمیدن خوبه. مخصوصا لهجه اوزی با اینکه دوست داشتنیه ولی یه کم مشکلات داره. مثلا:

Printer-> Printah

Engineer -> Enginiah

Road -> Roid

Actually -> Akshly
Phone --> Phoine

مسخره است نه؟ حالا یه فارسی زبون بخواد اینو تقلید کنه مسخره تر هم میشه.  تنها راه آشنا شدن با این لهجه هم گوش کردن به رادیو یا دیدن تلوزیونه. اگه بیشتر وقت خونه هستین بهتره تلویزیون رو روشن بزارین صداش شنیده بشه.

 

اگه بدونین حروف اضافه یا Preposition چقدر تو خوب صحبت کردن تاثیر داره همین امروز میرید کتاب Common Mistakes in English رو میخرید و میخونید! من که این کتاب رو همیشه همراهم دارم توی اتوبوس میخونم.  حروف اضافه میتونن معنی یه کلمه یا جمله رو به کلی تغییر بدن. مثلا:

 

قسم خودن	Swear
فحش دادن به (Don't ~ at me)	Swear at
قسم خوردن به (I ~ to God)	Swear to

 

تو مثال بالا فکر کنید دارید با یکی حرف میزنید، میخواید بگید فلانی قسم خورد میشه فلانی فحش داد!  جالبه حالا ما با یه اعتماد به نفسی هر حرف اضافه ای دلمون بخواد استفاده میکنیم بعدم میگیم اینها چقدر نمی فهمن!

یه مدت روی حروف اضافه، کلمه هایی که حرف اضافه ندارن و امثال این کار کنین حسابی فهمیدن اینکه چی میگین راحت میشه.

 

ملات و ماله کشی
تو زبان انگلیسی یه عبارتهایی هست که نقش ملات داره و برای چسبوندن جملات به هم به کار میره. از همین ملات میشه برای ماله کشی و بهبود صحبت کردن استفاده کرد. مثلا عبارت هایی مثل In fact, Well, As per my experience, Actualy, To be honest, Honestly, Therefore, Thus, So, ... برای به هم مربوط کردن جملات کوچیک به کار میره. مخصوصا تو امتحان Speaking آیلتس استفاده درست از اینها خیلی نمره داره. حالا تو اوزستون که دارین صحبت میکنید با استفاده از اینها میتونین فرم صحبت کردن رو خیلی بهترکنید و به علاوه تا یکی از اینها رو میگید فکر کنید که بعدش چی میخواین بگین. همچنین یه جمله ها و عبارتهایی هست که بعد از یه مدت کوتاه اینجا میتونید یاد بگیرید و در امر خطیر ماله کشی استفاده کنید. مثلا تو جمله های زیر قسمتهای قرمز ماله کشی شده:

 

Well, in order to get a home loan, you  must deposit $80K in your account. So... let's see... yep.. you have $100K in your account which is even more than enough. Therefore, the good news is that you may apply for a loan within a month or so.

 

توجه: جمله بالا من درآوردیه فردا نگید چرا ما رفتیم بهمون وام ندادن!!!

توجه مهم: این که چی میگیم از اینکه با چه زبونی و چطوری میگیم مهمتره.

 

سبز باشید