سلام مجدد

حال نوشتن نداشتم ها ولی دیدم بعضیا خوششون میاد من ننویسم منم تصمیم گرفتم بنویسم حالا به درد کسی هم نخورد مهم نیست همینکه به چند جای بعضی ها فشار میاد خودش خوبه!

حتما تا حالا خیلی شنیدین که بادی لنگوئیج (Body Language) خیلی خوبه و اثرش از حرف زدن بیشتره و اینها. ولی مطمئنم شما هم مثل من اینو جدی نمیگیرین و میگین خوب خوبه خدا برای بچه هاش حفظ اش کنه!  اما به نظر من بادی لنگوئیج اینجا یه راه کلیدی و بسیار بسیار مهم برای ارتباط برقرار کردنه. به دلایل زیر:

1- اثرش از زبان بیشتره

2- خیلی از قسمت هاش بین اکثر آدمهای روی زمین مشترکه

3- وقتی زبان خوب بلد نیستیم میتونیم از بادی لنگوئیج استفاده کنیم

4- یه چیزایی که الان یادم رفت!

روزای اولی که من اومده بودم خیلی پیش میومد که با خارجکی ها که حرف میزدم هی احساس میکردم یه جوری نگاه میکنن! گاهی چشماشون گرد میشد یا گوشاشون تیز! الان کاشف به عمل آوردم که همه اش به خاطر تفاوت بادی لنگوئیج من با اونها بوده! یا تفاوت مدل حرف زدن، مدل نگاه کردن یا حتی مدل فکر کردن. مثلا برای ما عادیه که اگه از کسی سئوال کنیم طرف یه کم فکر کنه یا حتی من من کنه و یا خودشو آماده کنه ولی این آنگولایی ساکسون ها انتظار دارن تا سئوالی میکنن جواب حاضر و آماده توی آستین داشته باشی و حتی یک ثانیه صرف فکر کردن نکنی. از نظر اینها اگه فکر کنی یعنی داری یه چیزی خالی بندی سر هم میکنی واسه همین من مصاحبه یه جلسه اینها که میرفتم (اون اوایل) یه چیزی که میپرسیدن و منم چون زبانم چلاق بود مجبور بودم فکر کنم میدیدم همه یه جوری نگاه میکنن که یعنی چرا پس؟!! 

یا مثلا تو ایران خیلی عادیه که من به یکی نگاه کنم (مثلا سر کار) اونم نگاه کنه و بعد یه چیزی بگیم. مثلا بگیم خسته نباشی یا فلانی چطوری یا از این حرفها. ولی اینجا Eye Contact یعنی "درخواست ایجاد رابطه" و بنابراین خیلی جالب نیست تو چش مردم نگاه کنیم! اگه اینجا هستین یا تشریف که آوردین تو خیابون به مردم نگاه کنین. میبینین که یهو میرن تو باقالی ها یا روشون رو کج میکنن یا هوا رو نگاه میکنن چون از نظر اونها شما میخواین رابطه برقرار کنین! خیلی هاشون هم خجالت میکشن یا عادت ندارن و هول و ولا برشون میداره!

یه مثال دیگه لبخنده. اینجا لبخند نقش کلیدی تو روابط داره. خیلی راحت شما یا با یکی دوستی یا ازش خوشت نمیاد. بنابراین وقتی با کسی چشم تو چشم میشیم یا به کسی بر میخوریم بصورت پیش فرض به هم لبخند میزنیم و اگه لبخند نزنیم یعنی برو بمیر یا اینکه من ازت خوشم نمیاد یا یه چیز بدی تو این مایه ها! تو ایران اگه خانمی به یه آقایی لبخند بزنه آقا فکر میکنه خانمه داره نخ میده!! اینجا از این حسابها نکنین ها! اینجا لبخند زدن و حتی حرف زدن کاملا عادیه و هیچ معنی و مفهومی نداره.

برای مصاحبه کار یا دوست پیدا کردن یا دوست شدن با همکارها، وقتی زبانمون خوب نیست یا لهجمون ضایعه میتونیم با داشتن بادی لنگوئیج قوی اون ضعف ها رو بپوشونیم. اینکه چه بادی لنگوئیجی خوبه و خوب نیست گفتنش کار من نیست جاش هم اینجا نیست. هفته پیش یه کتاب بادی لنگوئیج از کتابخونه گرفتم و دارم نم نمک میخونمش و هرچی میخونم بیشتر میفهمیم چرا بعضی رفتارهای اوزی ها اینقدر عجیب بوده! همه اش به خاطر تفاوت بادی لنگوئیج بوده و بس.

بازم قابل توجه مجرد ها که برای زدن مخ در حد جهانی با داشتن بادی لنگوئیج خوب کارتون خیلی راحته. من گاهی میرم از این جلسات meet up برای آشنا شدن با مردم و حرف زدن و به قول خودشون Socialize کردن. یه بار یه جلسه ای بود که فقط مردهای مجرد دعوت داشتن اونم اسپانسرش یه شرکتی بود که مخ زدنی تعلیم میده !! (فکر کنین اینم یه جور بیزینسه اینجا). طرف یه عالمه از بادی لنگوئیج هایی که میتونه کارگشا باشه یاد داد که بازم نکته کلیدی اش لبخند بود! اگه مثل من خیلی جدی هستین بیشنین جلوی آینه هی لبخند بزنین! جوک بخونین و فیلم خنده دار ببینین تا لبخند زدن براتون عادی بشه (برای من که نمیشه! :)) ). اینجا لبخند کلید هر رابطه ای هستش و بدون اون ارتباط برقرار کردن مشکل میشه مخصوصا با جنس مخالف.

پ.ن: دیروز از Disney Channel اومده بودن تلوزیون یه برنامه عروسکی ضبط کردن. خیلی جالب بود!

پو.ن: با دو تا همکارم که یکی یه خانم 50 ساله اوزی و یکی یه آقای کاناداییه که 25 ساله اینجاست رفته بودیم یه کافه ای. کلی اطلاعات خیلی خوب در مورد اینکه چطور تو استرالیا جا بیفتیم و چطور رابطه برقرار کنیم و چطور دوست پیدا کنیم و ... دادن. اگه وقت کنم آخر هفته فایلش رو ادیت کنم میزارم که گوش کنین.

فعلا عزت زیاد

سبز باشید

---

پانوشت: ظاهرا بلاگفا ترکیده بوده و بک آپ برگردوندن بنابراین چند تا از کامنتهای شما پاک شده. من پاک نکردم ها! نیاین باز فحش بدین بگین مغرور شدی پاک کردی!!